προσπάθεια στην αυτόματη γραφή

και συνεχίζω μέχρι να αδειάσω τον κουβά με τα drafts στο email - με τις παλιές ξεγραμμένες ξεχασμένες σημαντικές κάποτε ασήμαντες κάποτε σκέψεις και πονήματα.

19/06/2024

περπατούσα σε ενα δρόμο
και κοιτούσα στο πουθενά
πέρα βρέχει και κάτω χώμα
και παντού ανεμελιά

στην γωνία συνθλημμένος
με τα πόδια μπερδεμένος
σκασμένος από την μαλακία
στην γωνία πεταμένος

σαστισμένος από την πείνα
κουραφέξαλα και κρύνα
καβουρδισμένη νάρκη
του διαόλου και του ντάρκη

ξεκαρδίζοντας στο γέλιο
τα νεκρωμένα αμπέλια
στην γωνιά διασκεδάζουν
και ενδόμηχα με κράζουν

ξεφτισμένος απ τα νεύρα
και σβησμένος σαν τσιγάρο
προχωράς μεσ στο σκοτάδι
και τα μάτια μου σε κρίνουν

σιωπή ντροπή και μόκο
ασφαλισμένα χείλη μόνο
αφού έκανες την μαλακία
οφείλεις να κρατήσεις ησυχία.

αφού είσαι μαλάκας
σκάσε και περπάτα
πέντε κιλά μωρία
θα σε κάνουν φράπα

στην ζωή την αγαπημένη
είμαστε όλοι χαμένοι
κάποιοι είμαστε και μαλάκες
με πολλά βραβεία φάπας

έλα μαζί μου, έλα με τρέλα
έλα στην χοάνη της άκρατης βδέλλας
να κολυμπήσεις στα μαύρα σκατά
να γευματίσεις με μαύρα πουλιά

καθώς θα μικραίνουν οι μέρες
εγω θα συγκρατώ το τέρας
της μαλακίας χρυσοπληρωμένο δέρας
και την δικιά μου ασυγκράτιτη ντροπή

καλημέρα ήλιε
φωτεινέ μου δείκτη
της χαζομάρας που με διακατέχει
και της σαπίλας που προεξέχει

στην άκρη του γυαλού
καθόμασταν και ήσουν αλλού
μα ήσουν κι εδώ
αλλά σε ήθελα δική μου παντού

στου ήλιου την μοίρα
μην πολυκοιτάς
μαυρίλα και ζέστη
κι ενας σαματάς

σάχης στην ράχη
και σάχης αμώλης
σάχης στο βλέμμα
και σάχης κραμώλης

στην στερνή μου σκέψη
πλέουνε δυο μύγες
έχω τιθασέψει
την τάση τους να φύγουν

ένα γράμμα προς

εσυ οπου βρεθεις ιδιως για καποιο διαστημα, ολο κ καποιος θα σε ερωτευτει - πιθανως πανω απο ενας - ξερωγω ειναι ενα πλεονεκτημα και μια καταρα - δεν ξερω ποιο απ αυτα πιο πολυ. αν θες καπως μπορω να το αναλυσω αυτο το τελευταιο αν κ ειναι δικια μου θεωρια που την εχω ταιριαξει σε μενα μονο.

ενταξει με αυτονανε συμπεσατε σε αυτα που σας αρεσουν στον αλλον, και σμυξατε με ωραιο τροπο, κ παλι ομως γενικα αυτο που σκεφτομαι ειναι οτι δυστυχως - νομιζω οτι, αν μου το επιτρεπεις - αυτα που εσενα σ αρεσουν στον αλλον δεν ειναι παντα καλα χαρακτηριστικα - ή μπορει πισω απο αυτα τα φαινομενικα καλα να κρυβεται κατι αλλο. εσυ ευκολα πιστευεις - γενικα κιολας αμα ειμαστε καλα κ ερωτευμενοι, δεν θελουμε να αμφισβητουμε πραγματα κ βγαινει αυτο ενστινκτοδως κ υποσυνειδητα.

ποια χαρακτηριστικα εννοω; την σιγουρια του αλλου που την εκπεμπει. συνηθως αυτη η σιγουρια ειναι μια παπαντζα και μιση, μια εικονα την οποια αυτη η κοινωνια εχει μαθει στους αντρες να εκπεμπουν για να δηλωνουν γερα κ αρεστα αρσενικα, να το χεσω. πολλες φορες η αναγκη για να ειναι πιστευτη αυτη η εικονα, οι αντρες λενε αρλουμπες και κανουν μεταστροφες (με τον ιδιο σιγουρο τροπο) - πολλες φορες μονο μια κοντινη του γυναικα θα μπορει να το καταλαβει (ή μια μακρινη που δεν εχει τιποτα να ζηλεψει απο τους αντρες). αυτο βεβαια οκ μπορεις να βρεις εναν τροπο να το κουμανταρεις - αλλα εναν αντρα τι το κανει αυτο; στην πραξη αναιρει αυτο που τον τιμα. εκτος και αν σου αρεσει ακριβως η σιγουρια που εκπεμπεται και οχι το μεσα.

εγω εξακολουθω να πιστευω οτι το μεσα του δεν το εμαθες και τοσο καλα, κ ας περασατε πολυ χρονο μαζι. γενικα υπαρχουν ανθρωποι επιδεξιοι στο να κρυβουν τις πραγματικες πτυχες τους - ιδιως σε εναν που σε εχει ερωτευθει δεν χρειαζεται να κρυψεις κ τπτ, απλως δεν βγαζεις τα κακα - μεχρι ενος σημειου που θα παει κατι κοντρα στα θελω του.

βεβαια ψαχνω τα κακα του αλλουνου, μαλλον. ισως να προσπαθω εσωτερικα να δικαιολογησω στον εαυτο μου και την δικια μου επιμονη στην ελλειψη σιγουριας. 

αλλα τα κακα παντα υπαρχουν. το θεμα ειναι να δεχτει ο ενας τα κακα του αλλου. να δειξει υπομονη κ κατανοηση. μεχρι ενος σημειου. εσυ κατι εδειξες. εκεινος νταξει μια δυο "τον επεισες" οπως λες. μου φαινεται ομως - απο την πορεια των πραγματων δηλαδη.. οτι δεν.. οτι κατι χαλασε. εφτασε δηλαδη το σημειο μεχρι το οποιο πας κ μετα αλλη υπομονη κ κατανοηση απλα δεν βγαζει καπου. εμενα δεν μου μοιαζει ολο αυτο κ τοσο ξαφνικο. ειχατε τις διαφωνιες σας κ εκεινος αμφιβολιες του ("τον επεισες" - πολυ βαρια κουβεντα που πλεον αντηχει κ στα δικα μου αυτια) τους προηγουμενους "χωρισμους". 

η τσατσα παντως στο τελευταιο βιβλιο που διαβαζα (σ.σ. μιχάλης αλμπάτης - και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους), εβριζε τους αντρες, ελεγε πως το μονο καλο που εχουν ειναι ο πουτσος τους, και κατα αλλα ειναι μονο φαφλαταδες και νταιδες (δυο σε ενα). δεν θα διαφωνησω. αναγνωριζω οτι με αυτους ειστε σαν γυναικες αναγκασμενες (προς το παρον) να ζειτε κ να κανετε οικογενεια. ετερον εκατερον. τελος παντων. συγγνωμη για φλυαρια κ ισως παλι πραγματα που λεω ενω δεν γνωριζω το ακριβες ιστορικο κ ισως να μην εχω δικαιωμα να εκφερω γνωμη..