προσοχή όλα τα κείμενα αυτού του μπλογκ, ειδικά όσα είναι γραμμένα στην γλώσσα Ελληνική, είναι ακραία ανορθόγραφα, οπότε προχωράτε προσεκτικά ή προσπεράστε ελεύθερα.
the fall
μια συνηθισμένη μέρα στην δουλειά.

ας ζωγραφίσουμε λίγο για να δώσουμε λίγο χρώμα στην καθημερινότητα. βγαίνει τυχαία αυτό το μελαγχολικό ανθρωπάκι που πέφτει..

...
ας τονε σπρόξουμε το παλικάρι. ασε που είναι ήδη πεσμένος, οπως σε εκεινο το ρώσικο βιβλίο οπου κάτι παραμυθένια ανθρωπάκια πάνε να εξερευνήσουν την Σελίνη, και πέφτουν απο απροσεξία απο μια τρύπα στο εσωτερικό της, και τους δείχνουν να κατρακυλάνε και να κωλοτουμπίζουν στον αέρα, να πετάνε σαν μπουρμπουλίθρες..

και που πέφτει αυτός; πάνω ή κάτω; εκεί που οδηγούν τα βέλη. τεσπά :) μπορεί να πέσει κάπου καλά. ουδέν κακό αμιγές καλού. να σπάσει η κορνίζα και το προστατευτικό γυαλί, και να χτυπήσει λίγο στην κεφάλα - αλλά όχι πάρα πολύ. και εν τέλει να γυρίσει και το κεφάλι του, και να μας κοιτάξει στα μάτια :) και να χαμογελάσει.
έτσι είναι τα πράγματα.

ας ζωγραφίσουμε λίγο για να δώσουμε λίγο χρώμα στην καθημερινότητα. βγαίνει τυχαία αυτό το μελαγχολικό ανθρωπάκι που πέφτει..

...
ας τονε σπρόξουμε το παλικάρι. ασε που είναι ήδη πεσμένος, οπως σε εκεινο το ρώσικο βιβλίο οπου κάτι παραμυθένια ανθρωπάκια πάνε να εξερευνήσουν την Σελίνη, και πέφτουν απο απροσεξία απο μια τρύπα στο εσωτερικό της, και τους δείχνουν να κατρακυλάνε και να κωλοτουμπίζουν στον αέρα, να πετάνε σαν μπουρμπουλίθρες..

και που πέφτει αυτός; πάνω ή κάτω; εκεί που οδηγούν τα βέλη. τεσπά :) μπορεί να πέσει κάπου καλά. ουδέν κακό αμιγές καλού. να σπάσει η κορνίζα και το προστατευτικό γυαλί, και να χτυπήσει λίγο στην κεφάλα - αλλά όχι πάρα πολύ. και εν τέλει να γυρίσει και το κεφάλι του, και να μας κοιτάξει στα μάτια :) και να χαμογελάσει.
έτσι είναι τα πράγματα.
athens μέσα απο τα μάτια των Nits
χθες έτυχε να πέσω σε αυτό κάτω που ταίριαζε στον καιρό μέσα και έξω απο την ψυχή μου.

είναι ενα τραγούδι που ανήκει στους Nits και είναι απο το άλμπουμ 1974 του 2003 :) λες να αναφερεται στο Πολυτεχνείο; :) χθες το πήρα, δεν ξέρω ακόμα.
άλλο ενα τραγούδι που μου έρχεται τώρα με αναφορές στην ελλάδα είναι το "Acropolis" της Anne Clark, απο το "to love and be loved". στο ίδιο άλμπουμ υπάρχει και το τραγούδι "Athens" - διαβάζω τα lyrics, είναι και αυτά πολύ rainy. Τι πάθανε όλοι με την Αθήνα; ολο μελαγχολία τους δημιουργεί; οπως και ενα των tuxedomoon, που δεν θυμάμαι ούτε πως λέγεται, ούτε τι λέει, μόνο που το είχαν παίξει σε μια συναυλία τους που είχα πάει και είχε ελληνικές λέξεις μέσα που δεν τις καταλάβαινες και πολύ.
α οπως και το Ruby (νομίζω) του Cat Stevens, που το λέει στα ελληνικά συνοδευόμενος απο μπουζούκια και λοιπά όργανα του κεφιού, και το μόνο που έχω συγκρατήσει είναι κάτι του στυλ (με προφανή οξέα αγγλική προφορά) - Ρούπη γλυκιά, έλα ξανά.. κάτι τέτοιο. μπρρρρρ. απο τότε δεν συμπάθησα τον Cat..
είναι ενα τραγούδι που ανήκει στους Nits και είναι απο το άλμπουμ 1974 του 2003 :) λες να αναφερεται στο Πολυτεχνείο; :) χθες το πήρα, δεν ξέρω ακόμα.
άλλο ενα τραγούδι που μου έρχεται τώρα με αναφορές στην ελλάδα είναι το "Acropolis" της Anne Clark, απο το "to love and be loved". στο ίδιο άλμπουμ υπάρχει και το τραγούδι "Athens" - διαβάζω τα lyrics, είναι και αυτά πολύ rainy. Τι πάθανε όλοι με την Αθήνα; ολο μελαγχολία τους δημιουργεί; οπως και ενα των tuxedomoon, που δεν θυμάμαι ούτε πως λέγεται, ούτε τι λέει, μόνο που το είχαν παίξει σε μια συναυλία τους που είχα πάει και είχε ελληνικές λέξεις μέσα που δεν τις καταλάβαινες και πολύ.
α οπως και το Ruby (νομίζω) του Cat Stevens, που το λέει στα ελληνικά συνοδευόμενος απο μπουζούκια και λοιπά όργανα του κεφιού, και το μόνο που έχω συγκρατήσει είναι κάτι του στυλ (με προφανή οξέα αγγλική προφορά) - Ρούπη γλυκιά, έλα ξανά.. κάτι τέτοιο. μπρρρρρ. απο τότε δεν συμπάθησα τον Cat..
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)