προσοχή όλα τα κείμενα αυτού του μπλογκ, ειδικά όσα είναι γραμμένα στην γλώσσα Ελληνική, είναι ακραία ανορθόγραφα, οπότε προχωράτε προσεκτικά ή προσπεράστε ελεύθερα.

eurodance!

απορώ με την μανία των ιταλών μουσικών, κυρίως στην φάση του ίταλο/NRG/eurodance να διαλέγουν (αγγλικά) ψευδόνυμα - ο τελευταίος που έμαθα να είναι απο ιταλία είναι ο Robert Miles, του γνωστού χιτακίου Children. όχι πως έχει ιδιαίτερη σημασία, αλλά εντάξει, ποιός ξέρει - ίσως αν ήξερα ότι όλοι αυτοί προέρχονται απο ιταλία, μπορεί να έβλεπα αυτή την χώρα με λίγο διαφορετικό μάτι σήμερα.. όχι ότι δεν την εκτιμάω για την μουσική της.. κάθε άλλο.


τελος πάντων, όλα αυτά καθώς ξεδιαλύνω τα mp3 μου, αυτά που έχω κατεβάσει και δεν έχω καταφέρει να τα ακούσω/ ονοματίσω ακόμα. και φυσικά σήμερα εχω πιαστεί με μια συλλογή απο 90's eurodance, ... δεν είναι ότι μου παίρνει καιρό, απλά συγκεκριμένα αυτή την φορά είχα μια φοβερή ιδέα να ψάξω τα εξώφυλλα του κάθε συγκλακίου απο τραγούδια που είχε η συλλογή.

α) είδα πολλά άκυρα εξώφυλλα, όπως αυτά εδώ (courtesy of www.discogs.com) :)

δεν έχω δει πιο άσχημα γράμματα για λογότυπο.. θα με κυνηγάνε στους εφιάλτες μου (θεέ μου όχι..)

απο τα πιο χάλια εξώφυλλα, για ενα πολύ χάλια τραγούδι (μαζί με τις υπόλοιπες dance διασκευές των (ημι)παραδωσιακών/κάντρι τραγουδιών, βλέπε Cotton Eye Joe) - εμένα μου κεντρίζει την προσοχή ο τύπος δεξιά.. και το παντελόνι, και το χαμόγελο είναι όλα τα λεφτά. γενικά είναι όλοι τους πολυ μούριδες..

αυτός εδώ όχι μόνο δεν μου μοιάζει να λέει "because I'm loving you" (ο τίτλος του single), αλλά με τα χέρια και το πρόσωπό μου είναι σαν να λέει.. μείνε μακριά μου.

τα δύο τελευταία χωρίς σχόλιο!

(ποιός άλλος να διασκεύαζε το Rebel Yell του Billy Idol σε dance ριθμούς εκτός από τους Scooter... - αυτό το κομμάτι πάντα το αντιπαθούσα για κάποιο λόγο - ή τελος πάντων δεν το συμπαθούσα αρκετά)

(αυτοί είχαν γίνει πασίγνωστοι με την τέλεια επιτυχία Coco Jumbo... you say coco, I say jumbo)

γενικά αρχίζει να σε πιάνει γέλιο αμα μπεις σε φάση να τα βλέπεις ειρωνικά τα εξώφυλλα ας πούμε..

β) έμαθα άλλα ενδιαφέροντα, όπως ότι είναι τρελλοί αυτοί οι ιταλοί (μουσικό εργοστάσιο εντελώς, στα καλύτερα χρόνια του eurodance - αυτό το ήξερα μόνο για την italo disco - όμως έμαθα ότι αυτά τα δύο συνδέονται - καθώς οι παραγωγοί και τραγουδοποιοί της ίταλο στην συνέχεια καταπιάστηκαν με την eurodance - όπως ο εγκέφαλος πίσω από τους Savage, που δούλευε μαζί με τον Ice MC και με πολλούυυς άλλους)

Τέλος πάντων.. αρχικά ήθελα να συζητήσω για την σοβαρότητα όλου του eurodance κινήματος (όχι να κρίνω αλλά να θέσω ερωτήματα) αλλά τώρα βαριέμαι, - έτσι και αλλιώς αμπελοφιλοσοφίες θα έλεγα. Απλά όσο και να γελάμε, μ'αρέσουν πολλά κομμάτια απο τότε - και αναρωτιέμαι αν αυτό γίνεται επειδή απλώς τότε άρχισα να ακούω μουσική και να διαμορφώνω τα μουσικά μου γούστα, και τον χαρακτήρα μου γενικότερα...

Anyway

the jam down in the tube station at midnight

οι jam εδω εξιστορούν μια προσωπική τους εμπειρία μέσα σε μετρό του λονδίνου σ'αυτό το σπούκι σιγκλάκι.. - με ωραίο εξώφυλλο εποχής (source: www.discogs.com)


μάλιστα, και για το πως πάει το τραγούδι ας μας πληροφορήσει ο φίλος youtube.. είναι απο την reunion συναυλία τους το 2006 (και δεν της φαίνεται...)


πράσινη άμαξα

θυμήθηκα αυτό μόλις, με την ευκαιρία αγοράς μιας συλλογής μουσικών κομματιών... είναι για την άνοιξη που σε μια πράσινη άμαξα περνάει την νύχτα, όταν όλοι κοιμούνται, πάνω στον ουρανό, προμηνύοντας το τέλος του κρύου χειμώνα.. έχει και πολύ όμορφο animation του 2007, ενώ το τραγούδι είναι αρκετά παλιό, είναι μάλλον ακόμα από την σοβιετική εποχή..

είναι ενα ρώσικο τραγούδι - το λέει ο Αλεξάντρ Σουχάνοβ, ενας singer-songwriter. Στην ρωσία γενικά αυτό το είδος μουσικής, που σε γενικές γραμμές είναι τραγούδι με συνοδεία κιθάρας, το λένε άβτορσκαγια πέσνια (author's song, κάπως έτσι) και αυτούς που γράφουν και έκαναν αυτά τα τραγούδια γνωστά τους λένε απλά μπάρντι - βάρδους στα ρώσικα) - είναι ενα αρκετά δημοφιλές είδος μουσικής, ήταν τουλάχιστον - έχουν μεγαλώσει γενιές μ'αυτήν - κυρίως στην σοβιετική εποχή - θα μπορούσα να γράφω για πολύ ώρα.. τώρα δεν ξέρω τι γίνεται με την μουσική στην Ρωσία - πάντως στα κανάλια κλπ. παίζουν βλακίτσες.. και αν κάποιος ακούσει την τωρινή ρώσικη ποπ μουσική, θα θέλει να κλείσει τα αυτιά του, εκτός και αν είναι πολύ μεθυσμένος απο βόντκα και δεν τον νοιάζει πλέον..

Wikipedia references:

http://ru.wikipedia.org/wiki/Авторская_песня (in russian)

http://en.wikipedia.org/wiki/Bard_(Soviet_Union) (in english)

Και εδώ μια άλλη μια τραγουδίστρια σε αυτή την φάση.. λέγεται Γκαλίνα Χόμτσικ - τυχαία την βρίκα στα βίντεος του youtube - λέει ενα ωραίο τραγούδι του Βαντίμ Εγκόροβ.. που λέγεται "Καλοκαίρι" (Λέτο)... χμμμ... όλως τυχαίως έχει πάλι να κάνει με εποχές του χρόνου.

universe217, thought converter, coma curve @ αν club, 04/12/2008



(σημείωση - αντί για birthmark έπαιξαν οι coma curve, το flyer είναι απο την σελίδα του event στο last.fm)

πήγα με ενα φίλο, να δω γνωστούς φίλους εκείνου του φίλου να παίζουν επί σκηνής.. ήταν πολύ ωραία. πρώτη βγήκαν οι coma curve, οι οποίοι μάλλουν θέλουν δουλειά ακόμα - μου φάνηκαν κάπως αβέβαιοι στο παίξιμο και στο στυλ - μου θύμισαν τις τελευταίες δουλειές των anathema, gathering, within temptation, τα φωνητικά της κοπέλας με δυσκολία ξεπερνούσαν τον ήχο του band, με αποτέλεσμα να ακουγόταν σαν να φωνάζει μερικές φορές. δεν είναι από τις καλύτερες φωνές που έχω ακούσει, θέλει δουλειά ακόμα. και το τραγούδι που έχουν στο myspace τους, το fluorescent light, μου θυμίζει ένα κομμάτι των puressence. τέλος πάντων, ελπίζω να δω κάτι καλύτερο απ'αυτούς.

στην συνέχεια βγήκαν οι thought converter, με την όμορφη τραγουδίστρια που έκλεβε λίγο την παράσταση. έβγαζε και λίγο γκρέζι στα φωνητικά, τραγουδούσε αρκετά στις χαμυλές οκτάβες και ήταν πολύ άνετη στην σκηνή. είδα ξανά το πόσο σημαντικό είναι. γενικά τα τραγούδια τους είναι ενδιαφέροντα και αρκετά άρτια τεχνικά, αλλά με άφησαν λίγο μπερδεμένο ως προς το στυλ και την ατμόσφαιρά τους - είναι ατμοσφαιρικοί και κάποτε doomy, αλλά που και που ρίχνουν στην μέση ένα εντελώς swinging κάτι και ενώ έχει πλάκα, δεν είμαι σίγουρος για το αν κολλάει όλη η φάση... τέλος πάντων, θα τους έχουμε υπ'όψη..



τελευταίοι βγήκαν οι universe217, και ενώ είχε μείνει μόνος λίγος κόσμος, τα έδωσαν όλα, - πιστεύω όσους δεν τους ήξεραν μας κατέπληξαν. είναι πολύ doomy, αλλά και πάρα πολύ spacey και πειραματικοί, με εφέ πετάλια και δεν συμμαζεύεται. στο κέντρο έχουν ενα πολύ μεστό και σταθερό και μην πω βαρύ ήχο, ο οποίος σε κολλάει (και σε κολάζει), και δεν σε αφήνει να ξεφεύγεις και να βαριέσαι, και ... ακόμα πιο πολύ στο κέντρο έχουν αυτά τα απίστευτα φωνητικά της τραγουδίστριάς τους, που άλλες φωρές ακούγονται σαν τον messiah, τον τραγουδιστή των candlemass, και άλλες φωρές είναι εντελώς σαν τα φωνητικά (όπως και η μουσική) των portishead.. μια κοπέλα δίπλα μου είπε γι'αυτήν ότι είναι η ίδια η janice (joplin), και στην ειλικρίνεια της πάνω στην σκινή, και στο χαμογελάκι που έχει μια τρέλα μεσα, πίσω απο μια βρεγμένη τούφα απο μαλλιά που πέφτει πάνω στο μάτι της. η κοπέλα οργιόταν πάνω στην σκινή, άλλες φορές έκανε βαθύ headbanging, άλλες φορές γωνάτιζε, κουλουριάζοντας σχεδόν πάνω στην σκινή (πείραζε και κάτι πετάλια εκεί κάτω), άλλες φορές έφερνε (ενώ τραγουδούσε) στην θέση του το πεσμένο σταντ με μια πιατέλα του drummer, που έπεσε τουλάχιστον 2-3 φορές - και επειδή τραγουδούσε έτσι, ατμοσφαιρικά και αργά, σήκωνε και το σταντ αργά και με υπομονή.. τέλος πάντων.. ο κιθαρίστας τους, για τον οποίο λένε γενικά πολλά ενδιαφέροντα (ότι πειραματίζεται πολύ, και γενικά ασχολείται και με graphic art (έχει πάρει μέχρι και κάτι βραβεία απο local περιοδικά, άκουσα) και σχεδιάζει τα εξώφυλλά τους), ήταν συνέχεια στο αριστερό άκρο της σκηνής, μέσα σε σκιά, και δύσκολα τον έβλεπες. τέλος πάντων. μπράβο τους!...



να σημειώσω ότι όλα τα συγκροτήματα που προανέφερα έχουν δικές τους myspace σελίδες με τραγούδια, αρκεί να αναζητήσετε στο myspace με το όνομα του συγκροτήματος