οι σκεψεις μου για σημερα. αυτοεξωριστηκα λιγο απο το σπιτι, και - γιατι να το κρυβω αλλοστε - ξαναηρθα λιγο στην πραγματικη μου διασταση - οπου η αυτοεξορια (εξοριξη - ορεξη! μπρρ ειρωνευομαι - οσο για την αρθ.. ορθογραφια - εχω ξεπερασει και αυτο το σταδιο αυτη την στιγμη (αν κ εχω ακουσει πως η ορθογραφια εχει να κανει κ με τον σεβασμο προς τον αναγνωστη - αλλα οσοι αντεξετε να διαβασετε να ξερετε πως απλως ειναι μια φαση που παρεμβαινει στην ροη της σκεψης μου και για χαρη αυτης δηλ. "κατα τα αλλα" θα ηθελα να σας σεβομαι)) - πραγματικη διασταση λοιπον οπου η αυτοεξορια δεν εχει να κανει με το γεωγραφικο μερος οπου βρισκομαι - αλλα κατα βαθος ειναι πανταχου παρουσα κ το θυμηθηκα ξανακουγοντας το happy song των bring me the horizon στην παρουσα συγκυρια της περιπλανησης. στο κεντρο της αθηνας το τριημερο (πως να το πω τωρα.. ας πουμε το τριημερο που μας προεκυψε λογω της επετιου του ευαγγελισμου της θεοτοκου που συμπιπτει με την μια εκ των δυο εθνικους επετιους κλπ.) που (το κεντρο της αθηνας - που αυτη την στιγμη εχει επικεντρωθει για μενα στο κουκακι - high life πλεον) ειναι μια περιεργη μιξη ανθρωπων μη καθημερινων για μενα - τουριστων κ διαφορων περιοικων που νομιζω ξεμειναν εδω κατα λαθος ή κατ' επιλογη ισως της ιδιας αυτοεξοριας που περιγραφω (ναι θα ηθελα φυσικα να κανω προβολη ως επιθυμια για προσεγγυση)
και που εχω να παω να "βοσκησω" (που οπως θυμαμαι ειναι ενας ευστοχος χαρακτηρισμος που χρησιμοποιουσε μια φιλη μου του καποτε, καποτε) - ειπα να βοσκησω στα μη-in δισκαδικα του μονστηριακιου (λογω της ιδιαιτεροτητας της αγορας της ηφαιστου) και στα (λιγα) μερη που εξακολουθουν να μου ειναι οικεια κ τα βρηκα ανοιχτα (το παλπ μπαρ εκειθε οπου καθομαι αυτη την στιγμη) (ξεκινησα να γραφω αυτο το κειμενο πιο πριν κατα τις λαθραιες στασεις) (ειναι μια αραχνουλα που μου κανει παρεα επισης, εκτος απο σας, φανταστικε μου αναγνωστη - η οποια αρχικα κατεβηκε στο σβερκο μου κ τωρα αφου την αμολησα πανω στο τραπεζι, ξαναβρηκε τροπο να πεσει πανω μου κ τωρα ειναι καπου πανω στο παντελονι κ θα πρεπει να παψω να την σκεφτομαι κ θα ελπιζω οτι θα βρει τον δρομο της χωρις να σκοτωθει απο μενα κατα λαθος (θα καθομαι παγωμενος κ αν θα αρχισει να πλεκει ιστο - τι να κανω - δεν θα μπορω να καθομαι εδω για παντα) ))))
αυτο που ηθελα να πω ειναι οτι.. αγορασα κατι cd παλι, για το ενα το αγορασα ξανα που το ανακαλυψα εκ των υστερων - και ειναι η λαιλαπα πλεον που με κυνηγα γιατι δεν θυμαμαι τι εχω κ τι δεν εχω - αλλα χαλαλι καθως you know - δυο ευρω. δυστυχως ολα αυτα τα κουτακια με cd - θα σκονιζονται σπιτι μου κ οταν πεθανω στην καλυτερη περιπτωση θα καταληξουν σε ενα τετοιο μερος στο μοναστηρακι - κ θα τα παρει ενας αλλος φαντασιοπληκτος ή κ οχι - θα σκονιζονται εκει - ή θα ειναι στην χωματερη (το οποιο μαλλον θα ειναι πολυ περιπετειωδης μερος - θυμαμαι το τελος της πρωτης σεζον του breaking bad - εκει το αφησα). πραγματα ως συνεχιση της υπερφυαλης φαντασιακης μας υπαρξης ή κατι τετοιο.. εχω ομως να σκεφτομαι με περιφανεια οτι ισως να αναγνωριζουν σε αυτο το δισκαδικο την πολυπλευρη μου εκλεκτικοτητα καθως πηρα κ angelo branduardi (εκεινο το αλμπουμ που ειχε και μαχαιριτσα) και exploited. (i wish i had discovered them earlier - οταν το αιμα μου κυλουσε πιο θερμα) (ειχε ενα μεγαλο παγκο με πανκ cds και ειπα μεσα μου πως κι ετσι κ γιατι; - μαυριλα - θα πεθανε ή (θα πεθανε το πανκ μεσα του) κανενας πανκ connoiseur (ή οπως λεγεται) - μα ειχε κατι cd που δεν τα θυμομουν απο τοτε που μου ειχαν στειλει σπιτι εναν παχυ καταλογο οταν ημουν λυκειο κ εστειλα απ αυτα τα IRS ή δεν ξερω τι - κ τοτε απλα το κοιτουσα και μελετουσα τιτλους συγκροτηματων - ηταν το αντιστοιχο discogs του τοτε - κ απ αυτα τα cd ειχε εδω κατι ονοματα πολυ αραχνιασμενα στην συνειδηση μου - gigantor?!!! new bomb turks?!!! wtf??; - τεσπα απ αυτα μονο εξπλοιτεντ πηρα που τους αγνατευα προχθες στο spotify κ μου εκαναν εντυπωση γιατι μου αρεσαν αρκετα.
κ δεν σας ειπα τιποτε για το εικοσαευρο "παλιας κοπης" (2002 εγραφε - κ μοιαζει οντος πολυ διαφορετικο) που βρεθηκε στα χερια μου κ περασα μερες χωρις να τολμησω να το δωσω καπου κ τελικα τεχνιέντος το ξεφορτωθηκα στο δισκαδικο αφου προσφερθηκα να αφησω τον αριθμο κινητου μου σε περιπτωση που αποδεχθει σκαρτο (ενταξει το καναμε αβαβα μετα) - κ μετα νιωθω διασκεδαστικος κ αστειος - σε καποιους - με ενα περιεργο τροπο - κ σας λεω πως ειμαι στο φασμα αυτισμου - αλλα ειναι σαν να μην το ειπα - γιατι νιωθω οτι τα εκλαμβανουν ολοι σαν δικαιολογηση μιας "πιο περιεργης στασης κ αντιληψης για τον εξω κοσμο" κ ισως ενδομυχα το χρησιμοποιω σαν εξηγηση κ δικαιολογηση - αλλα μαλλον αλλοι δεν το δεχονται με την εννοια οτι θελουν να παλεψω σε αυτον τον κοσμο με ισους ορους με τους υπολοιπους - κ νομιζω οτι το κανω - αλλα συναμα νιωθω πολυ alien οπως κ να εχει.
αχ. σαν πολυ δεν μονολογησα; γεια σας. καλη παναγια να εχετε. τελος ασματος.
(*) τα παραπάνω ήταν μια ανάπτηξη πάνω στο παρακάτω:
έχει έρθει η μητέρα μου κ ειναι σπίτι κ θυμήθηκα πως είναι και πάλι να μένω με άλλους και θέλω να φύγω από το σπίτι για να αποφύγω όλες τις απρόβλεπτες κινήσεις, θορύβους, συνήθειες και πιθανότητες που προκύπτουν από παρουσία άλλου ανθρώπου. και δεν μπορώ να σκεφθώ και κάτι ιδιαίτερα ευχάριστο προς το οποίο να φύγω - το μόνο που μπορώ να σκεφθώ είναι ότι σήμερα είναι κυριακή και είναι ανοιχτά τα δισκάδικα στο μοναστηράκι και θα πρέπει να πάω κάποια στιγμή έτσι ώστε σε συνδυασμό ... τελος πάντων και συνειδητοποιώ την δικιά μου προβολή, ότι η δικιά μου παρουσία γίνεται συνεχώς αντιληπτή και βρίσκεται υπό εξέταση, όπως δηλαδή εγώ εξετάζω και αντιλαμβάνομαι την παρουσία του άλλου. επίσης στο σοβιετικό version (το οποίο γυρίστηκε στο κίεβο) της αλίκης στην χώρα των θαυμάτων, η αλίκη είναι μαυρομάλλα και έχει φράντζα
